Zoek
Sluit dit zoekvak.

Eén met de natuur langs de Franse Atlantische Kust

6 juni 2024

De Franse Atlantische Kust rondom Nantes is een gebied waar de natuur de keuken voedt en inspireert. Tal van planten zijn gewoon eetbaar en natuurlijk biedt de zee ook veel lekkernijen. We maakten een roadtrip langs de Franse Atlantische Kust en hebben tal van mensen ontmoet die de natuur als voedselbron gebruiken.

Oester vangst op het eiland Noirmoutier

Eetbare plantjes langs de Franse Atlantische Kust

Floriane is gek op de natuur langs de Franse Atlantisch Kust. Ze verwerkt graag alles wat de natuur te bieden heeft in haar maaltijden. Haar man Jean Charles is jager en visser. Veel in de supermarkt komt ze niet. Het zal je verrassen hoeveel wilde planten gewoon eetbaar zijn. We ontmoeten Floriane in het voorheen verlaten dorpje Kerhinet, dat na een flinke restauratie een voorbeeld is van hoe men vroeger woonde in de streek. De knusse huisjes met rieten daken staan in een groene omgeving. De perfecte omgeving om meer te leren over de vele wilde planten. Met haar bedrijfje Entre Sel et Tourbe (tussen zout en turf) verzorgt ze workshops en kooklessen.   

Boerderij in Kerhinet op zoek naar eetbare planten
Boerderij in Kerhinet met veel bloemen

Ongestoord knaagt Floriane op een citroenmelisse. Het plantje dat ze net heeft geplukt ruikt ook nog eens lekker. Een paar stappen verder trekt ze een grote weegbree uit de grond. Die doet het prima in een salade. De paarse bloemetjes van de hondsdraf die in bloei staat is haar favoriet. Met de Canadese fijnstraal, die zich ook in stad prima thuis voelt, weet ze ook wel raad. En wat te denken van brandnetels. Toch blijft het oppassen. Van sommige planten moet je afblijven. Als de stam geen haartjes heeft of als het blad uit drie delen bestaat is het foute boel. De dodemansvinger is zo’n sluipmoordenaar die je echt niet moet eten. Na de wandeling serveert Floriane toastjes met brandnetel en broodjes met melisse. De huisgemaakte wijn maakt de picknick compleet.

Amateur vissers langs de Franse Atlantische Kust

Alain heeft het goed voor elkaar. Van zijn vakantiehuis in Saint Brevin met de Atlantische Oceaan in de achtertuin heeft hij maar zijn vaste stek gemaakt. Met een bijzonder tuinhuisje op palen. Alain is de trotse voorzitter van de vereniging tot behoud van de pêcheries aan de Jadekust en amateurvisser. Langs de gehele Franse Atlantische Kust kom je de pêcheries, de traditionele vissershutjes op palen met een groot schepnet, tegen. Voor eigen gebruik mag er worden gevist vanaf de blokhutjes. Vissen zoals de schol, ansjovis, garnaaltjes, en baarzen komen hier voor. Alain heeft een mooi paleisje van zijn pêcherie van negen vierkante meter gemaakt. Met een knusse bank en flessen drank verstopt achter een verborgen luik is het meer dan alleen een vissershutje. De pêcheries liggen onder een vergrootglas. Tegenstanders zien de hutjes als horizonvervuiling en hekelen de manier van vissen. Alain zet zich in voor het behoud van het erfgoed.

Pêcheries langs de Franse Atlantische Kust
De meeste pêcheries staan hoog op hun poten

De oesters van de Franse Atlantische Kust

De zee biedt zoveel eetbaars. Mosselen en zeker oesters zijn toch wel de delicatessen van de zee. Op het eiland Noirmoutier dat onderdeel van de Vendée uitmaakt worden de lekkernijen gekweekt. Mattieu is net als zijn vader een oesterkweker. Met het familiebedrijf Les Petits Bassets – Le Bouclard Gendron kopen ze baby oesters in en voeden ze op. Na drie jaar kweken zijn ze klaar voor consumptie. Tegenover hun oesterfabriekje staat de oesterbar.  Trots prepareert hij de schalen met oesters en voegt wat zeewier als decoratie toe.

De oesterbar van Mattieu

Zoutige zoutzieders

Onmisbaar in de keuken is zout. Langs de Franse Atlantische Kust en op eiland Noirmoutier vind je op verschillende plekken zoutmeren waar op traditionele wijze zout wordt gewonnen. Het is een handmatig en tijdrovend proces waarover Dylan niet uitgepraat raakt. Een vrije jongen, ongeschikt voor een kantoorbaan en gepassioneerd over zout dat al generaties in de familie zit. Zout winnen is tijdrovend waarbij zeewater in bassins wordt gevoerd. De zon verdampt het zeewater en zorgt ervoor dat de concentratie zeezout zich vermenigvuldigt. Dagelijks wordt Dylan op de zoutpannen vergezeld door een familie kluut. Dit kleine vogeltje met een zwart-wit verenpak en een opgewipte snavel is gek op de zoutmeren. Dylan zijn ander maatje is een uit de kluiten gewassen ezel die even komt buurten. Niet zomaar een ezel, maar een Franse Reuzenezel, de werkezel onder de ezels. Het naamloze dier geniet van zijn pensioen op de grasstrook naast het zoutmeer.

Zoutmeer op het eiland Noirmoutier lang de Franse Atlantische Kust
Zoutmeer op het eiland Noirmoutier lang de Franse Atlantische Kust

Lokale biertjes van de Franse Atlantische Kust

De wijnkaart beslaat vaak meerdere pagina’s, terwijl de bierselectie in menig restaurant of café verstopt staat tussen de frisdranken. Toch neemt de populariteit van ambachtelijk bier in Frankrijk toe, evenals het aantal micro brouwerijen. Pierre-Yves nam vier jaar geleden de stap van hobby brouwer naar beroepsbrouwer toen hij Brewen oprichtte. Op een bedrijventerrein in Saint Brevin brouwt hij jaarlijks ongeveer 3.000 liter bier waarmee hij Nantes en omgeving bedient. De granen en hop koopt hij in bij lokale ondernemers. Het graan dat overblijft na het brouwproces wordt hergebruikt om onder meer koekjes van te maken en een deel verdwijnt als voedsel in de varkenstrog. Zo probeert Pierre-Yves zo duurzaam mogelijk zijn bijzondere biertjes te brouwen.

Naamgenoot Pierre heeft een vergelijkbaar verhaal en filosofie met zijn brouwerij Opé in Les Sables d’Olonne. De naam van de brouwerij is herleid uit de Franse visserman taal waar opé een begroeting is. Op biologische wijze produceren ze uitzonderlijke smaakjes zoals bijvoorbeeld chocolade bier in kleine batches.  Ook Pierre heeft duurzaamheid en aandacht voor de natuur hoog in het vaandel.

Duurzaam hotel

Een ecoboer noemt Mathieu zich. Hij is werkzaam bij Éco-Domaine La Fontaine. Dit hotel ligt vijf kilometer ten zuiden van Pornic, pal aan de Atlantische Oceaan. Oorspronkelijk gebouwd als een klooster, daarna verbouwd naar herberg en vijf jaar geleden gerenoveerd tot een duurzaam hotel dat tot doel heeft zoveel mogelijk zelfvoorzienend en circulair te zijn. Het hotel wordt dan ook omringd door een prachtige tuin waar onder meer groente en fruit voor de eigen keuken worden verbouwd. De eigen boerderij met dieren zorgt voor het zuivel. Voor het deel waarin het Éco-Domaine niet zelf kan voorzien wordt samengewerkt met een netwerk van lokale producenten. Het hotel bestaat uit 19 studio’s en 43 tweepersoonskamers die onlangs, samen met een spa, zijn bijgebouwd. Uiteraard circulair en energieneutraal.

Éco-Domaine La Fontaine langs de Franse Atlantische Kust
Éco-Domaine La Fontaine langs de Franse Atlantische Kust
Éco-Domaine La Fontaine langs de Franse Atlantische Kust

Dit artikel bevat affiliate links. Dit betekent dat wij een kleine vergoeding ontvangen wanneer jij via deze link een aankoop doet. Dit kost jou niets extra’s, maar je steunt onze website er wel mee. Lees ook onze disclaimer.

Reis met ons mee

Meer avonturen